۲ کشته و ۳ مصدوم بر اثر واژگونی و آتش‌سوزی خودروی پراید در سنگان خراسان رضوی (۷ شهریور ۱۴۰۴) از تصادف مرگبار در بزرگراه میرزایی تا انفجار یک کارگاه خیاطی در نوغان + تصاویر (۷ شهریور ۱۴۰۴) زمین لرزه‌ای نسبتا شدید در عسلویه بوشهر( ۷ شهریور ۱۴۰۴) وام‌های جدید کمیته امداد دردسترس است | احداث ۱۴۵۰ نیروگاه برق خورشیدی به همت مددجویان ماجرای ترک کردن هواپیما توسط مسافران پرواز شیراز به تهران پرواز‌های عمره ایران‌ایر افزایش خواهد یافت هدف‌گذاری بهسازی و شاداب‌سازی ۱۱۰ هزار کلاس درس کشور در طرح شهید عجمیان رقابت بیش از ۸۰ هزار داوطلب در آزمون کاردانی به کارشناسی ۱۴۰۴ اجرایی شدن طرح میدان پویا برای توسعه ورزش دانش‌آموزی از اول مهرماه ۱۴۰۴ وزیر علوم: با افت رتبه علمی مواجه هستیم جذب ۷۰۰ محیط‌بان در دستور کار سازمان حفاظت محیط‌زیست خودکشی یک نظامی صهیونیستی در سرزمین‌های اشغالی فلسطین قطار سنندج-مشهد به صورت آزمایشی راه‌اندازی می‌شود آیا اتباع خارجی مشمول کمک‌هزینه ازدواج می‌شوند؟ افزایش سقف پرداخت نقدی خسارات منازل آسیب‌دیده در جنگ ۱۲ روزه تصادف زنجیره‌ای در جاده شیروان به فاروج ۳ مصدوم بر جا گذاشت (۶ شهریور ۱۴۰۴) آیا بابک زنجانی به پلیس فتا احضار شد؟ (۶ شهریور ۱۴۰۴) واکنش پلیس راهور به صدور گواهینامه موتورسیکلت برای بانوان: اقداماتی در حال انجام است + فیلم ویدئو | توقیف گواهینامه ۲۰ هزار راننده متخلف از ابتدای شهریور ۱۴۰۴ اعلام زمان نتایج نهایی آزمون دستیاری پزشکی ۱۴۰۴+ زمان ثبت نام ویژگی‌های یک شهر دوستدار کودک چیست | شهری که می‌خواهد صدای کودکان را بشنود ویدئو | دستگیری سارق سنگ قبر یک هنرمند از قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) تهران بهره‌برداری از هفت طرح بهداشتی در مشهد همزمان با هفته دولت فرآیند اعلام حضور داوطلبان در ارزیابی استخدام آموزش و پرورش ۱۴۰۴ آغاز شد گلایه دانشجویان دانشگاه آزاد به پرداخت شهریه زودهنگام و محدودیت انتخاب واحد ماجرای قتل وحشتناک مدیر ساختمان و همسرش توسط مرد همسایه جزئیات ساعات کاری کارمندان دولت پس از ۱۵ شهریور ۱۴۰۴ + فیلم روند افزایش ظرفیت دانشجوی پزشکی باید متوقف شود جلوگیری از سقط بیش از ۱۰ هزار جنین در کشور با اجرایی شدن طرح نفس
سرخط خبرها

۳۰ خرداد ۱۳۶۰ به روایت حمید داوودآبادی | تهران، حالت جنگی به خود گرفته بود

  • کد خبر: ۱۱۳۳۹۴
  • ۳۱ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۱:۴۵
۳۰ خرداد ۱۳۶۰ به روایت حمید داوودآبادی | تهران، حالت جنگی به خود گرفته بود
از صبح روز شنبه، ۳۰ خرداد، اخبار ضدونقیضی از تحرک منافقین به گوش رسید. بچه‌های بسیج در چهارراه سی‌متری نارمک و جا‌های دیگر مستقر شده بودند تا از درگیری‌های احتمالی جلوگیری کنند.... به خیابان طالقانی که رسیدیم، جا خوردیم.

به گزارش شهرآرانیوز؛ نوجوانی پانزده‌شانزده‌ساله بود و در بحث‌ها و درگیری‌ها با نمایندگان گروه‌های ضدانقلاب در مقابل دانشگاه تهران نقش فعالی داشت. حمید داوودآبادی در کتاب خاطرات خود با عنوان «چادر وحدت» به‌تفصیل به ماجرای وقایع ۳۰ خرداد ۶۰ می‌پردازد که بخش‌هایی از آن را در ادامه می‌خوانید:
چند روزی تهران درگیر بسیاری تحولات بحرانی بود. طی ماه‌های اخیر، همه گروه‌هایی که به‌ظاهر با هم دشمنی داشتند، مثل مجاهدین خلق، چریک‌های فدایی، جبهه ملی، نهضت آزادی و حزب رنجبران، همه و همه زیر یک آرمان واحد جمع شده بودند. دیگر برای مجاهدین، اینکه رنجبران مائوئیست هستند یا جبهه ملی و لیبرال‌ها چه اعتقادات و روشی دارند، مطرح نبود.

بنی‌صدر که در ماه‌های اول پیروزی انقلاب ظاهرا یکی از منتقدین و مخالفین سرسخت احزاب و گروه‌های مخالف نظام، ازجمله مجاهدین و مارکسیست‌ها بود، در حرکتی تاکتیکی، با همه آن‌ها متحد شد و به خیال خود قصد بهره‌برداری از همه آن‌ها برای رسیدن به اهداف خود را داشت، درحالی‌که احزاب ضدانقلاب نیز همین تفکر را داشتند که از موقعیت و جایگاه ریاست‌جمهوری برای رسیدن به اهدافشان بهره‌برداری کنند.
برکناری بنی‌صدر از فرماندهی کل قوا، هم برای ما دلگرم‌کننده بود و هم برای هواداران او افزاینده بر سرعت و شدت عمل برای رسیدن به اهدافشان.

در میان گروه‌های طرف‌دار بنی‌صدر، مجاهدین از همه سینه‌چاک‌تر و وحشی‌تر بودند.... در روز‌های اواسط خرداد، مجاهدین به بهانه‌های گوناگون به‌اصطلاح مادران و خواهران قربانیان و کشتگان خود را در خیابان‌ها راه می‌انداختند. پیرزن‌هایی که به‌سختی راه می‌رفتند و یا دختران جوانی که در بینشان چادری هم دیده می‌شد، در حالی که پوستر‌های رجوی و بنی‌صدر را در دست داشتند، در خیابان‌ها تظاهرات می‌کردند و شعار‌های تندی علیه نظام می‌دادند. نوک تیز حمله آنان به طرف حزب جمهوری اسلامی و شخص آیت‌ا... بهشتی بود.
تهران حالت بحرانی به خود گرفته بود و هر لحظه منتظر انفجاری عظیم بود. در این روز‌ها جبهه ملی به‌رهبری دکتر کریم سنجابی به بهانه مخالفت با «لایحه قصاص» و در اصل برای اعلام حمایت از بنی‌صدر اعلامیه‌ای صادر کرد. قرار بود ساعت ۳ بعدازظهر روز دوشنبه، ۲۵ خردادماه، هواداران جبهه ملی در میدان فردوسی جمع شوند.

امام خمینی (ره) همان روز در سخنرانی مهم خود، صریحا اعلام کرد: «جبهه ملی محکوم به ارتداد است.»
این کلام خیال همه را در برخورد با ملی‌گرا‌ها راحت کرد.
از ظهر روز دوشنبه، جمعیت عظیمی از بچه‌حزب‌اللهی‌ها میدان فردوسی و چهارراه مصدق را قرق کردند، ولی از جبهه ملی خبری نشد. در گوشه و کنار میدان، دو سه نفری به بهانه بحث، صدایشان را بلند می‌کردند تا جماعت را دور خود جمع کنند که با حضور بچه‌ها از هم پاشیده می‌شدند.

در ضلع شمال‌غربی میدان فردوسی، تعدادی زن و مرد که سنشان بین بیست تا سی سال بود و وضع ظاهری، لباس‌های شیک و تنگشان به آدم‌های سیاسی نمی‌خورد و زنان هم غالبا همراه آرایش غلیظ لباس‌های جلف و زننده‌ای پوشیده بودند، جمع شدند. دو سه تا شعار که اصلا نفهمیدیم چه بود سر دادند. سریع به آن سمت دویدیم که دختر و پسر‌ها که همگی سوسول و «تیتیش‌مامانی» بودند با لباس‌های تنگی که اصلا نمی‌توانستند داخل آن تکان بخورند و کفش‌های پاشنه‌بلند زنانه شروع کردند به فرار.

از صبح روز شنبه، ۳۰ خرداد، اخبار ضدونقیضی از تحرک منافقین به گوش رسید. بچه‌های بسیج در چهارراه سی‌متری نارمک و جا‌های دیگر مستقر شده بودند تا از درگیری‌های احتمالی جلوگیری کنند.... به خیابان طالقانی که رسیدیم، جا خوردیم. وسط خیابان، دو سه دستگاه وانت و جیپ لندرور که روی بعضی‌شان آرم سپاه و جهاد سازندگی بود، در آتش می‌سوختند. تعداد زیادی منبع فلزی شوفاژ که خیابان طالقانی بورس آن‌ها بود از مغازه مردم بیرون کشیده، وسط خیابان ریخته بودند تا از تردد خودرو‌ها جلوگیری کنند. داخل خیابان طالقانی، از بهار تا چهارراه مصدق که ساختمان مرکزی مجاهدین بود، همین اوضاع و احوال وجود داشت.

در تقاطع طالقانی و بهار، متوجه تعداد زیادی دختر با تیپ ظاهری مجاهدین شدیم که روسری‌به‌سر و فریادزنان علیه امام شعار می‌دادند. کمی که نزدیک‌تر شدیم، فهمیدیم نیرو‌های میلیشیا هستند که هرچه از دهانشان درمی‌آمد، به امام خطاب می‌کردند.

در همین حال متوجه تعدادی پسر جوان شدیم که داخل پیاده‌رو و لب خیابان ایستاده بودند. همه آن‌ها مسلسل‌های یوزی در دست داشتند و مراقب اطراف بودند. به علی گفتم: مثل اینکه بچه‌های سپاه هستند. بریم به‌شون بگیم این دخترا کی هستند که دارن به امام فحش می‌دن.
همین که به آن‌ها نزدیک شدیم، چشممان به بازوبند سفید آن‌ها که آرم مجاهدین خلق بر آن بود افتاد. رنگم پرید. باور نمی‌کردم منافقین این‌گونه راحت با اسلحه در خیابان مانور بدهند. صدای شلیک گلوله از خیابان‌های اطراف به گوش رسید.... علی سر موتور را کج کرد و برگشتیم طرف میدان فردوسی. میدان فردوسی افتضاح شده بود. لاستیک‌های آتش‌گرفته در اطراف پراکنده بود.

به گفته مردم، مجاهدین با تیغ موکت‌بر به جان مردم افتاده و تعدادی از آن‌ها را کشته بودند. تا غروب اوضاع تهران حالت جنگی و بحرانی به خود گرفته بود. صدای آژیر آمبولانس، رگبار گلوله‌های تند و مختلف که از اسلحه‌های گوناگون شلیک می‌شد و بوی لاستیک ماشین‌های سوخته فضا را فراگرفته بود.
با حضور به‌موقع مردم در خیابان‌های اصلی از جمله طالقانی و بهار، حرکت مسلحانه منافقین که قصد داشتند تهران را به اشغال خود دربیاورند، خنثی شد.

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
آخرین اخبار پربازدیدها چند رسانه ای عکس
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->